یافتههای ما الگوی روشنی را نشان میدهد: مناطقی که بیشتر در معرض پذیرش رباتها بودهاند، با کاهش قابل توجه عضویت در اتحادیهها مواجه شدهاند. نکته مهم این است که این کاهش، عمدتاً بهدلیل ترک اتحادیهها توسط کارگرانِ بخشهای خودکارشده نیست. بلکه این روند، نتیجه تغییر ترکیبی گستردهتری در اشتغال است: خودکارسازی، تعداد شغلها را در بخشهای تولیدی که بهطور سنتی اتحادیهای بودهاند کاهش میدهد...
رباتها، تجدید ساختار و عقبنشینی اتحادیهها:
چگونه اتوماسیون، سازماندهی کارگران را تغییر میدهد
ترجمه: اکرم فائضیپور
منبع مقاله در اینجا
برای بررسی این مسئله، مجموعهای از داده جدید ایجاد کردیم که نرخ عضویت در اتحادیهها در مناطق و صنایع مختلف در 15 کشور اروپای غربی بین سالهای 2002 تا 2018 را دنبال میکند. برای انجام این کار، اطلاعات حاصل از نظرسنجیها و دادههای جمعیتی را ترکیب کردیم. ابتدا از پاسخهای نظرسنجی برای برآورد میزان احتمال عضویت انواع مختلف کارگران در اتحادیهها استفاده کردیم؛ این احتمال براساس سن، جنسیت، میزان تحصیلات، شغل، صنعت و محل زندگی آنان محاسبه شد. برای مثال، احتمال عضویت در اتحادیه را برای زنان 30 ساله با مدرک کارشناسی ارشد مورد بررسی قرار دادیم که بهعنوان پزشک در منطقه لومباردی کار میکنند. در مرحله بعد، از دادههای جمعیتی برای تعیین میزان گستردگی هر نوع کارگر در هر منطقه یا صنعت استفاده کردیم که این امکان را بهما داد تا نرخهای عضویت در اتحادیه را در سطح محلی با دقت بیشتری محاسبه کنیم. این رویکرد تصویر بسیار دقیقتری از روند اتحادیهها نسبت بهآنچه میانگینهای ملی بهتنهایی میتوانند نشان دهند، دراختیار ما گذاشت.